Kitap Değerlendirmeleri

Grange'in tüm kitaplarını okuyan birisi olarak kendisine dair böyle bir kitap yazması çok hoşuma gitti. İnsan bu karanlık sıra dışı hikayelerin arkasında kimin olduğunu merak ediyor doğrusu.

Eski anıları annesi ve anneannesinin gözünden hikayeleştirmesi çok iyiydi, bize sıkıcı bir otobiyografi gibi değil de anı hikayeleri şeklinde yazmış. Bu nedenle okuması keyifliydi.

Babasının bu kadar garip bir profil olması şaşırttı beni, asla kimsenin çözemediği ve kendi genlerinin kurbanı birisi.. Kontrol edemediği zihinsel hastalığı olan tabiri caizse "deli" birisi ama kötü bir delilik.

Eğer yazar favoriniz ise mutlaka okuyun derim.

Puanım 8/10.

"Üzüntünüzün bir nedeni varsa insansınız demektir. Üzüntünüzün bir nedeni yoksa hastasınız demektir."

Gerçekten içim ezildi, çok gerçekçi ve çok acıklı bir hikaye bu. Hiç bilmediğimiz, görmediğimiz hayatlar.. Yaşlı yahudi bir kadının bakıcılık yaptığı annesi ölmüş bir müslüman çocuğun dostluğu ve yoldaşlığını anlatıyor. Madam Rosa yaşlanınca diğer fahişelerin çocuklarına ücreti karşılığında bakmaya başlayan gençken fahişelik yapmış Yahudi bir kadın. Çocuklara kendi evinde bakıyor, her çocuğun kendi acı öyküsü var. Muhammed yani Momo ise kendisine yoldaş olarak gördüğü bir çocuk. Momo’nun ağzından dinliyoruz tüm hikayeyi. Düşünceler, duygular hepsi çok gerçekçi ve çok üzücü. Bu kitabı okumak biraz ruh sağlığınızı etkileyebilir.

Puanım: 9/10.

İki kısa hikayeden oluşan bu kitap bana tamamen Zweig enerjisini verdi. Kısa, gizemli ve yoğun duygulu.

İkisi de aldatma ve suçsuz suçlularla ilişkili hikayeler. Tam çerezlik, okuduğunuza pişman etmeyecek türden.

Kitabın adı ilk hikayede, baş karakterin kendisinde genç yaşta şeytani bir etki uyandıran, karakterini hiç özünde olmayan karanlık bir yöne çeken arkadaşından geliyor. Bu eski dostunu suçlayarak “şeytanın çırağı” olduğunu söylüyor.

Japon bir yazardan Zweig tadında bir hikaye yazımı beklemezdim beni oldukça şaşırttı.

Puanım: 8/10.

Böyle bir akışta ilerleyen kendi vibe'ı olan ama asla bir anlam içermeyen bir kitaptı. Yazarın hiçbir şeyi makul bir zemine oturtma kaygısı taşımadığını kabul ettiğiniz noktada daha anlaşılabilir oluyor. Sadece kendine has bir anlatımı var, çerçevesiz bir hikayesi var o kadar. Başı belli değil sonu hiç belli değil, sürrealist bir tablo gibi. Bana çok hitap etmedi açıkçası, sonuna kadar bir heyecan bir aydınlanma beklediğim için okudum ama sonu da bir yere varmadı. Murakami ile yıldızımız maalesef barışmıyor :( Puanım: 5/10.